Nieuws

Hoofdklasse voelt beter voor ACV

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

7 oktober 2018

ASSEN - ACV boekte een volkomen verdiende 2-0 overwinning op Staphorst. Met die uitslag was niets mis. Met de eerste helft ook niet. ACV kwam al vroeg op voorsprong en liet daarna Staphorst nooit in de wedstrijd komen. Toen direct na rust ACV de 2-0 scoorde, de wedstrijd in feite gespeeld. Staphorst drong wel aan zonder echt gevaarlijk te worden. De thuisclub trok zich terug, liet de bal aan Staphorst en wachtte op de kansjes uit een snelle omschakeling. Die waren er zeker maar bleven onbenut. Staphorst speelde in feite een kansloze wedstrijd.

 

Voetbaltechnisch viel er niet veel aan te merken op ACV spel en gebrek aan vechtlust en inzet valt de formatie van Fred de Boer nooit te verwijten. Als een waar onverzettelijk collectief voetbalde zijn ploeg zich langs Staphorst. En daarmee was De Boer flink in zijn nopjes: "Ik vind dat wij goed onze focus hebben gehouden en ben zeer tevreden met ons spel van vandaag. Voor rust al twee wissels en konden daardoor ook niet meer doen dan we gedaan hebben. Met dank aan ons collectief. Dit was een fifty- fifty wedstrijd waarin wij net, maar dan ook net, een beetje beter waren."

 

ACV kende een perfecte start. Ezra Schrijver mocht na zes minuten ongehinderd voorzetten waarna Justin Mulder, inkomend bij de eerste paal, ook nog eens geheel vrijstaand mocht intikken. Het feit dat ACV de eerste de beste keer in de buurt van het Staphorster doel kwam ook nog een doelpunt opleverde, was een kolfje naar de hand van de thuisploeg. ACV, gesterkt door de vroege voorsprong, trok het initiatief naar zich toe en gokte met de pijlsnelle Mulder op uitbraken.

 

Selectiefoto van ACV.

 

Vooraf in de bestuurskamer vroegen enkelen zich af waarom coach De Boer 'die Mulder' alsmaar opstelde. In de rust verontschuldigde men zich ootmoedig. Ook volgens de 'kenners' was Mulder de gevaarlijkste man aan ACV kant. Ook trainer De Boer kon zich daarin vinden: "Vooraf dacht ik dat Staphorst met die grote sterke jongens achterin moeite zouden hebben met een beweeglijke Jonah (van der Werf, red.) maar heb toch gekozen voor Justin (Mulder, red). Pakte goed uit dacht ik."

 

Een paar minuten na zijn openingstreffer was Mulder ook dichtbij de 2-0 maar Staphorst-doelman Tom Holleboom lag hinderlijk in de weg. Na een half uur was het echter over en uit voor Mulder. Na een snelle rush moest hij met een hamstring blessure naar de kant. Vlak voor rust moest coach De Boer nog eens verplicht wisselen. Nu ging rechterspits Erik Eleveld erbij zitten. De Boer wijt de blessures aan de nieuwe ondergrond. ACV heeft sinds dit seizoen ook kunstgras op het hoofdveld en dat is voor sommige spelers zeker niet ideaal. "Het heeft overduidelijk te maken met de overgang naar kunstgras. En we hebben al zo voorzichtig gedaan en dat is ook de oorzaak dat we nog niet in topconditie zijn. Afgelopen week ben ik heel voorzichtig begonnen met gas geven. En nu blijkt maar weer dat je niet voorzichtig genoeg kunt zijn."

 

En dat is niet het aard van het beestje, De Boer houdt van een stevige voorbereiding. Maar naar eigen zeggen is De Boer wat ouder geworden en dus ook wijzer. "Spelers die van nature al wat blessuregevoelig zijn, zijn het eerste slachtoffer. Het is natuurlijk stoer dat ik gas wil geven maar als daardoor spelers met blessures afvallen kan natuurlijk ook niet. Dus moet ik individueel naar spelers kijken. Iedereen heeft zijn eigen agenda."

 

Staphorst zal na rust met goede bedoelingen uit de kleedkamer gekomen zijn. Coach Dennis van Toor: "Ik heb me tegen de gewoonte in verbaal niet ingehouden." Maar ACV kende een pikstart. Vanaf de aftrap was de thuisploeg meteen gevaarlijk in de zestien van Staphorst. Pascal Huser, de vervanger van Eleveld, bereikt met gevoel voor overzicht Gijs Jasper en tussen twee Staphorst verdedigers in scoorde de middenvelder beheerst de 2-0. Evenals voor rust een vroege tegentreffer voor Staphorst en dat maakte het er voor de equipe van Van Toor niet eenvoudiger op: "Binnen een minuut ging het overal fout. We pakten drie keer de bal niet goed op en dan weet je eigenlijk al wat voor wedstrijd je gaat spelen."

 

Met andere woorden, een kansloze. ACV plooide zich terug, liet de bal aan de gasten en wachtte rustig af met veel spelers achter de bal. Zeer tegen de zin van ACV coach De Boer. "Dat ontstaat, maar dat wilde ik niet. Maar dat zit in de speler. Staphorst doet een stapje naar voren en wij automatisch een stapje naar achteren." Bij Staphorst lag de taak om het ACV collectief te splijten. Dat mislukte totaal, zag ook coach Van Toor. Zijn ploeg zocht steeds het overvolle centrum op en werd daardoor nauwelijks gevaarlijk. Men vond nimmer de vrije man en probeerde amper via de zijkanten aan te vallen. Van Toor bestreed dat niet: "Vandaag was het bij ons heel matig. Die vroege 1-0 hielp ACV natuurlijk in het zadel. Helemaal als je ziet hoe wij met ons balbezit omgingen. Zo slecht heb ik dat dit seizoen nog niet gezien. Simpele ballen die wij over drie, vier meter niet in de voeten krijgen. Zulke wedstrijden speel je één of twee keer per seizoen. Maar dat hoop je wel zo lang mogelijk uit te stellen."

 

Van Toor paste na een dik uur nog wel een logische dubbele wissel toe. Maar het spelbeeld veranderde niet. Een score voor Staphorst had de wedstrijd nog kunnen doen kantelen, maar ACV behield de kalmte en bleef knap op de been tegen het wel aandringende Staphorst. Er werd amper een kans gecreëerd. ACV heerste achterin, waardoor doelman Ben Wormmeester nauwelijks in actie behoefde te komen. De ACV-scout had goed werk verricht met zijn analyse. De Boer had zijn middenveld aangepast aan de snelle Staphorst-spitsen. En met succes, Gibril Sankoh en Robert Talens bleven moeiteloos overeind. Met dank aan Nande Wielink en Nick Westebring. "Ons middenveld moest steeds snel kantelen waardoor Ter Avest als ook Reuvers minder uit de verf kwam. Zo probeer je dat dicht te timmeren. Dat is tactisch verdedigen. Nande en Nick verstaan elkaar daar goed in."

 

Twintig minuten voor tijd gebruikte Van Toor zijn laatste wisselmogelijkheid om toch een bres te vinden in de ACV-verdediging. Rob Mijnheer moest daar voor zorgen. De spanning op de tribune nam hoorbaar toe. "Deze kan er wat van!" Maar ook de vraag 'Waarom staat ie dan niet in de basisopstelling?' Van Toor legde het uit: "Natuurlijk moet Rob altijd starten maar kan momenteel niet langer dan twintig minuten spelen. Hij blijft last van zijn knie houden. De bekerwedstrijd tegen PEC Zwolle daar heeft ie een aardig tikkie van gehad. Vorige week heeft ie helemaal niet meegedaan." Een echte aderlating voor zijn team, volgens Van Toor. "Als Rob er in komt is hij het rustpunt en kan de bal ook neerleggen waar hij hem wil hebben."

 

Van een onderschatting van ACV wilde Staphorst coach Van Toor niets weten. "Dat geloof ik niet. Ik ken de jongens nog niet goed genoeg, maar daar heb ik in alles niks van gevoeld. Na de 1-0 en zeker na rust moesten we iets forceren. De linies kwamen daarvoor te ver uit elkaar te liggen en we kwamen overal een pasje te laat. Ik heb spelers gezien die nog niet zo matig waren als vandaag en als dan een mannetje of vier niet in de wedstrijd zitten, dan krijg je dit. Ik ben positief blijven coachen, maar het sloeg niet aan."

 

De Boer zag de verrichtingen van zijn ploeg met genoegen aan. "Een mooie overwinning. We hebben veel nieuwe spelers, van gras naar kunstgras en nog een wedstrijd minder gespeeld. Ach, we staan er aardig op", zo luidde de nachtere constatering. "Een echte opdracht heb ik niet. We willen zo goed mogelijk voetballen en willen hier thuis het publiek wel wat bieden. Nou dat lukt, dat lukte vorig jaar ook en bij uitzondering uit wel eens een puntje. Dat willen we dit seizoen wat meer doen."
ACV moest na één jaar Derde Divisie een verplicht stapje terug doen. "We hebben niet eens een top vijf begroting voor de hoofdklasse, laat staan voor de Derde Divisie. Het niveau was wel heel mooi maar we werden soms helemaal weggespeeld. En repeterend was dat niet leuk. Nu hebben we veel meer fifty-fifty wedstrijden en dat is op dit moment beter voor mijn club."

 

 

Tekst: Kerst Boomsma